31 sierpnia bądźmy razem w Lubinie

31 sierpnia minie 39. rocznica powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” oraz 37. rocznica Zbrodni Lubińskiej. I tak, jak co roku, spotkamy się w Lubinie na Mszy świętej, aby pomodlić się w intencjach: NSZZ „Solidarność” oraz osób zamordowanych na ulicach Lubina.

31 sierpnia o godzinie 12:00 przedstawiciele Regionu złożą kwiaty na grobach Michała Adamowicza i Andrzeja Trajkowskiego i pod Kamieniami Świadkami. O godzinie 13:00 w kościele pw. Matki Bożej Częstochowskiej odprawiona zostanie Msza święta, po której ok. 14 przejdziemy pod Pomnik Pamięci Ofiar Lubina ’82, gdzie do zebranych przemówi Bogdan Orłowski przewodniczący Zarządu Regionu Zagłębie Miedziowe NSZZ „Solidarność” oraz zostaną złożone wieńce i wiązanki kwiatów.

Po uroczystościach, 31 sierpnia o godz.19  w  hali RCS w Lubinie odbędzie się Wielki Koncert Wolności. Wystąpią:  lokalni artyści oraz uczestnicy show „The voice of Poland”: Agnieszka Damrych, zespół Postanowiłem Zmądrzeć, który na tę okazję przygotowuje nawet specjalny utwór, Jessica Merstein, Raz 2 – Tribute to Maanam, Jimmy Salvin Siwak. A na zakończenie usłyszymy zespół Perfect. Wstęp bezpłatny. 

1 września związkowcy pojadą do Orzeszkowa by modlić się w intencji Ś.P. Mieczysława Poźniaka. Msza święta o godzinie 10.

Serdecznie zapraszamy wszystkich do udziału w uroczystościach.

Każdy kto przeżył w Lubinie dzień 31 sierpnia 1982 roku, nie zapomni go do końca życia. Oto kolejny raz na ulicach polskiego miasta rozległy się serie z broni maszynowej. Posypały się pojedyncze strzały, petardy i granaty z gazem łzawiącym. Polała się robotnicza krew, polały się łzy. Oto kolejny raz Rząd mieniący się ludowym skierował broń przeciwko swoim rodakom. Od kul zginęli: Andrzej Trajkowski, Michał Adamowicz oraz Mieczysław Poźniak. Tym razem mieliśmy w Lubinie możliwość ujrzenia na własne oczy prawdziwego oblicza Rządu – oblicza morderczego tyrana. Totalitarnej władzy nie spodobała się pokojowa manifestacja dla uczczenia rocznicy podeptanych porozumień społecznych z Gdańska, Szczecina i Jastrzębia nie spodobał się krzyż układany z kwiatów przez mieszkańców spokojnego miasta, nie spodobały się nawet święte dla każdego Polaka pieśni patriotyczne i religijne. Posypały się do zgnębionych, ale pokojowo nastrojonych ludzi strzały. Popełniono mord na bezbronnej ludności. Tego zapomnieć nie wolno! Można po chrześcijańsku wybaczyć, ale zapomnieć – NIE!